Monica Bos heeft het allemaal: een goede baan bij een luxe warenhuis, een mooi huis en een liefhebbende zoon. En dan, op een dag, valt ze plotseling flauw op haar werk. Een onverklaarbare ziekte vreet aan haar. Niemand weet wat er mis is – maar er hangt iets in de lucht. Misschien is ze allergisch voor de 21e eeuw? Terwijl ze zoekt naar antwoorden, verslechtert haar toestand. Het gevecht met haar ziekte komt niet overeen met het verhaal dat ze haar hele leven heeft gehoord: als je maar hard genoeg werkt, heb je alles onder controle.
Samen met NITE ensemble creëerde Mart “Ocean Breeze” als een surrealistische en muzikale trip, die de toeschouwer laat ervaren hoe lichaam en geest grip op elkaar kunnen verliezen in de huidige prestatiemaatschappij. Samen met schrijfster Lisanne van Aert ontwikkelde hij het idee voor deze voorstelling: een getuigenis van chronisch ziek zijn, niet gezien worden, en buiten de samenleving komen te staan.
“Ocean Breeze” werd door NRC uitgeroepen tot één van de 10 beste voorstellingen van seizoen 24-25 en de tekst van Lisanne van Aert won de Vertaalprijs 2025 van Literatuur Vlaanderen.
“Regisseur Mart van Berckel krijgt het voor elkaar Monica’s helletocht om te smeden tot razendspannend theater. Confronterend theater ook, want alleen al het feit dat chronische ziekte bestaat in een wereld die kracht en hoop pleegt te putten uit de gedachte dat bijna alles in het leven maakbaar is, is iets wat men zich doorgaans liefst niet te vaak herinnert. Indringend theater ook, want in Ocean Breeze krijgen we Monica’s verhaal niet ‘verteld’; we krijgen het te ervaren. Van Berckels steeds naargeestigere enscenering doet daarin wel wat denken aan de film Requiem for a dream (2000), waarin Darren Aronofsky met behulp van vervormende cameralenzen en vervormd geluid de benevelde toestand van personages verbeeldde.” (NRC)
“In de nimmer saaie mix van spel, zang en dans zet het Groningse gezelschap Nite weer een overdonderende voorstelling neer. Ocean Breeze is emotioneel en ontluisterend, en doet je beseffen hoe allesbepalend en belemmerend ziek zijn is.” (Volkskrant)
